Van idee naar webshop - Waarom Miniqo bestaat

Miniqo begon eigenlijk niet als webshopidee.

Ik zocht vooral een hobby. Iets waarmee ik na een dag achter een computer even iets anders kon doen. Geen telefoon, geen televisie, geen nieuw tabblad dat toch weer openstaat. Juist iets maken met mijn handen.

Het moest wel toegankelijk zijn. Ik wilde niet eerst weken technieken leren of allerei gereedschap nodig hebben. Een doos openmaken, beginnen en na een tijdje iets leuks voor me hebben staan.

Zo ben ik uiteindelijk bij mini-bouwsets en miniaturen terechtgekomen.

Even weg van het scherm

Voor mijn werk zit ik veel achter een computer. En zoals waarschijnlijk voor veel mensen geldt, betekent vrije tijd vervolgens al snel nóg een scherm.

Een serie kijken, een game spelen, iets opzoeken op mijn telefoon. Allemaal prima, maar niet per se de beste manier om mijn hoofd leeg te maken.

Ik merkte dat ik juist behoefte had aan iets fysieks. Een activiteit waarbij je aandacht gericht is op iets concreets.

Iets klein bouwen, wat niet bijzonder ingewikkeld is, maar toch genoeg uitdaging geeft om interessant te zijn.

Waarom dan mini-bouwsets?

Bouwen met grotere bouwstenen als LEGO ligt natuurlijk voor de hand. Alleen liep ik daar tegen twee dingen aan.

Ten eerste: ruimte.

Een grote bouwset is leuk om te maken, maar daarna moet je hem ook ergens kwijt. Een paar sets verder begint een kast behoorlijk snel vol te raken in je appartement.

Daarnaast zijn veel bouwsets de afgelopen jaren ook flink duurder geworden. Voor een hobby die ik vooral tussendoor wilde doen, zocht ik daarom naar andere kwalitatieve bouwsystemen voor een redelijke prijs.

Daar kwam het kleine formaat om de hoek kijken.

Met veel kleinere bouwsteentjes kun je relatief gedetailleerde modellen maken die daarna nauwelijks ruimte innemen. Een dier, boom of compleet gebouw kan gewoon op een plank, bureau of vensterbank staan.

Dat vond ik interessant.

Klein betekent niet simpel

Met kleine steentjes kun je verrassend veel detail aanbrengen zonder dat het eindresultaat enorm wordt. Het bouwen vraagt wat meer precisie, maar dat vind ik juist onderdeel van de aantrekkingskracht.

Je bent eventjes volledig bezig met dat ene model.

En als het af is, heb je iets kleins dat je makkelijk ergens neerzet zonder dat je interieur direct verandert in een complete hobbykamer. Het is een detail in de ruimte, niet de focus.

Toen kwamen de miniatuurwerelden

Naast bouwsteentjes ontdekte ik ook de miniatuurhuizen, winkeltjes en book nooks.

Die vond ik op een andere manier interessant.

Bij een bouwset staat meestal behoorlijk precies vast waar ieder onderdeel hoort. Bij miniaturen is er meer ruimte voor je eigen keuzes.

Het ontwerp is er natuurlijk al, maar hoe je het uiteindelijk maakt bepaalt een groot deel van het resultaat. Een plantje iets anders neerzetten. Een boek scheef op een plank leggen. Een stoel net verplaatsen. De boompjes net iets anders knippen dan anderen.

Daardoor ziet hetzelfde bouwpakket er bij twee mensen uiteindelijk toch net anders uit.

Dat maakt het voor mij iets creatiever zonder dat je met een volledig leeg canvas hoeft te beginnen.

Modelbouw, maar dan toegankelijker

Ik heb in het verleden ook reguliere modelbouw geprobeerd.

Het in elkaar zetten vond ik erg leuk. Het schilderen iets minder.

Daar zit natuurlijk enorm veel vakmanschap in en misschien kom ik daar in de toekomst nog eens op terug. Maar ik merkte dat ik vooral plezier haal uit het bouwen zelf.

Onderdelen zoeken, iets langzaam zien ontstaan en uiteindelijk ontdekken hoe alles samenkomt.

Bij veel miniatuursets en kleine bouwmodellen kun je precies dat doen zonder dat je eerst goed moet kunnen schilderen of allerlei technieken onder de knie moet krijgen.

Dat verlaagde voor mij de drempel behoorlijk.

Je hoeft er geen middag voor vrij te maken

Wat ik misschien nog wel het prettigste vind: je hoeft er helemaal geen uren achter elkaar mee bezig te zijn.

Zelf bouw ik juist vaak tussendoor.

Na een paar uur werken in mijn thuiskantoor schuif ik mijn toetsenbord opzij en bouw ik twintig minuten verder. Daarna ga ik weer verder met de dag.

Bij miniatuursets komt dat helemaal goed uit. Vaak moet lijm toch even drogen voordat je verder kunt met het plaatsen van het volgende stukje.

Zo kan ik makkelijk een week over één bouwpakket doen. Iedere dag een klein stukje.

Het doel is voor mij dus ook niet om zo snel mogelijk bij het eindresultaat te komen. Juist die twintig minuten zijn het punt. Even nergens anders mee bezig zijn geeft heel veel rust.

En toen werd het Miniqo

Vanuit die zoektocht ontstond uiteindelijk het idee voor Miniqo.

Niet omdat ik per se nóg een webshop wilde beginnen, maar omdat ik nieuwsgierig werd naar wat er allemaal te vinden was.

Welke merken maken goede bouwsets? Welke zien er op de foto leuk uit maar vallen in werkelijkheid tegen? Welke zijn daadwerkelijk prettig om te bouwen? Welke modellen zou ik zelf op een plank willen zetten?

Dat uitzoeken werd op zichzelf bijna een hobby.

Miniqo is daarom voor mij ook een manier om die zoektocht te delen. Ik wil een collectie samenstellen van producten die kwalitatief goed zijn, leuk zijn om te bouwen en net even anders zijn dan wat je overal tegenkomt.

Van kleine bouwsteentjes en retro-objecten tot miniatuurwinkeltjes en complete kleine werelden.

Niet alles hoeft groot of ingewikkeld te zijn om leuk te zijn. Vaak zijn twintig minuten, een tafel en een doosje met veel te kleine onderdelen eigenlijk precies genoeg.

Even bouwen?

Als Miniqo iemand helpt om af en toe de telefoon weg te leggen, iets met zijn handen te maken en een klein moment rust te pakken, dan is het project voor mij eigenlijk al geslaagd.

Voor zowel volwassenen die een rustmomentje zoeken, als voor jongeren die een leuke hobby kunnen beginnen. En als daar uiteindelijk ook een kast vol miniaturen uit ontstaat, dan nemen ze niet zoveel ruimte in dat het allemaal niet meer past.